از ابتدا ، Endoloop به عنوان snares قابل جدا شدن ، طراحی شده است که به گونه ای طراحی شده است که به صورت مکانیکی ساقه های پولیپ های بزرگ پدون شده در طول پولیپکتومی را تغییر می دهد. و هدف اصلی کاهش خطر خونریزی پس از پلیپکتومی ، به ویژه در پولیپ هایی با ساقه های ضخیم و عروقی بود. قرار دادن یک endoloop محکم در اطراف پایه ساقه پولیپ قبل از برداشتن مار ، که به عنوان یک تورنیکت پیشگیری کننده عمل می کند ، رگ های خونی را فشرده می کند و خونریزی را در حین و بعد از عمل به حداقل می رساند.
با توسعه فناوری ، نقش Endoloops بیش از بستن ساده است. در زیر اکنون استفاده بیشتری از Endoloop در درمان آندوسکوپی وجود دارد:
* Polypectomy: Endoloops are now routinely used in combination with polypectomy snares to remove large colorectal polyps, especially those >20 میلی متر آنها حاشیه ساقه روشن و ایمنی رویه ای را بهبود می بخشند.
* هموستاز: در مدیریت خونریزی دستگاه گوارش ، Endoloops یک گزینه هموستاز مکانیکی را در کنار هموکلیپس و روشهای حرارتی ، به ویژه برای ضایعاتی مانند واریس های دیوالافوی یا خونریزی ارائه می دهد.
* بسته شدن سوراخ های ایاتروژنیک: تکنیک های اخیر با اندوکلیپس برای بستن نقص مخاط و با ضخامت کامل پس از روشهای پیشرفته مانند ESD یا EFTR ، یک جایگزین قابل تکرار و مقرون به صرفه برای سیستم های OTSC یا سیستم بخیه را ارائه می دهند.
* در آناتومی پیچیده: هنگامی که با آندوسکوپ های تک یا دو کانال ترکیب می شوند ، Endoloops را می توان در مناطق آناتومیکی دشوار مانند روده بزرگ سیگموئید یا کاردیای معده مستقر کرد.
دستگاه های Endoloop امروز به طور معمول با کانال های کار استاندارد یکبار مصرف ، از قبل بارگذاری شده و سازگار هستند و آنها را در تنظیمات غربالگری و آندوسکوپی درمانی سازگار و به طور گسترده سازگار می کنند. مطالعات بالینی نشان داده است که میزان موفقیت فنی بالا و میزان عارضه پایین هنگام استفاده توسط آندوسکوپیست های آموزش دیده است.
در حالی که Endoloops به عنوان یک راه حل طاقچه برای پولیپکتومی ایمن آغاز شد ، آنها در آندوسکوپی GI مدرن به ابزارهای اساسی تبدیل شده اند و کنترل مکانیکی قابل اعتماد را در طیف وسیعی از سناریوهای درمانی ارائه می دهند.
