س: چند تکنیک برای قرار دادن لوله PEG وجود دارد؟
پاسخ: تکنیک کشش دهانی (پونسکی)، تکنیک فشار دهانی (Sacks-Vine) و روش مستقیم از راه پوست (راسل) سه روش برای قرار دادن لوله های PEG هستند. روش اول بیشترین استفاده را دارد. این روش ها همه با همان مراحل شروع می شوند. پس از آماده سازی که قبلاً توضیح داده شد، معده از طریق نور روشن و باد می شود و آندوسکوپ از طریق دهان وارد می شود. لیدوکائین به محل تعیین شده تزریق می شود، که تقریباً 2 سانتی متر زیر فرآیند xiphoid و 2 سانتی متر در قسمت میانی مرز کناری است. با استفاده از تیغه شماره 11 یک برش کوچک ایجاد می شود. سپس یک سوزن گیج 14-18 از طریق برش وارد می شود و توسط دوربین آندوسکوپی شناسایی می شود.
س: تکنیک راسل چیست؟
پاسخ: روش راسل اغلب استفاده نمی شود. پس از تنظیم فوق، سوزن برداشته شده و سیم راهنما از طریق آن وارد می شود تا توسط دوربین داخل معده شناسایی شود. هنگامی که دیلاتور در معده قابل مشاهده است، از روی غلاف و سیم راهنما عبور داده می شود. سپس لوله تغذیه از طریق غلاف وارد معده می شود و پس از نمایان شدن، بالون لوله در داخل معده باد می شود. سپس لوله را به قسمت قدامی شکم آورده و با استفاده از دیسک پوستی از راه پوست جدا میشود. سفتی و طول لوله در سطح پوست (حدود 3 تا 4 سانتی متر) قابل توجه است.
س: تکنیک Sacks-Vine چیست؟
ج: سیم راهنما از طریق سوزن وارد می شود و در دامی که از طریق آندوسکوپ در روش Sacks-Vine (فشار پیش دهانی) وارد می شود، گرفتار می شود. آندوسکوپ با سیم و سیم راهنما پس از اینکه سیم به طور ایمن در دام افتاد از دهان خارج می شود. سپس سوزن برداشته می شود. لوله تغذیه روی سیم راهنما قرار می گیرد و هنگامی که مقدار کافی از آن قابل مشاهده باشد، از طریق دهان به پایین فرو می رود. همانطور که لوله تغذیه از طریق پوست خارج می شود، انتهای مخروطی آن گرفته شده و به فاصله حدود 3 تا 4 سانتی متر از دیواره قدامی شکم کشیده می شود. به منظور اطمینان از قرارگیری صحیح لوله تغذیه، سیم راهنما برداشته می شود و آندوسکوپ به داخل معده بازگردانده می شود. لوله تغذیه توسط دیسک پوستی که روی آن بسته می شود در جای خود نگه داشته می شود. سفتی و طول لوله ثبت می شود.
س: کدام روش بیشتر استفاده می شود؟
پاسخ: تکنیک پونسکی (کشش پیش دهانی) بیشترین استفاده را دارد و شبیه تکنیک Sacks-Vine است.
