برای دانستن بیشتر در مورد تغذیه انترال

تغذیه و تجویز روده ای چیست؟

ج: تغذیه روده ای مواد مغذی است که مستقیماً از طریق لوله تغذیه وارد دستگاه گوارش می شود که در مواقعی استفاده می شود که بیمار به دلیل شرایط مختلف پزشکی قادر به مصرف غذای کافی به صورت خوراکی نباشد. راه های اولیه تجویز برای تغذیه روده ای عبارتند از:

1. لوله نازوگاستریک (NG): یک لوله نازک و انعطاف پذیر که از طریق بینی وارد معده می شود. این برای بیماران با رفلکس بلع دست نخورده، بدون رفلاکس مری و تخلیه طبیعی معده مناسب است.

لوله بینی معده

2. لوله نازودئودنال: این لوله فراتر از معده به دوازدهه کشیده می شود و برای بیمارانی که تخلیه معده یا رفلاکس مختل شده اند مناسب است.

لوله نازودئودنال

3. لوله ناسوژژنال: این مسیر که بیشتر به داخل ژژنوم کشیده می شود، برای بیمارانی که اختلال عملکرد شدید معده، ریفلاکس یا کسانی که در معرض خطر بالای آسپیراسیون هستند، ایده آل است، که مشابه لوله NG است، فقط لوله تا روده طولانی تر است.

4. لوله گاستروستومی (G-tube): لوله ای که مستقیماً از طریق دیواره شکم وارد معده می شود و اغلب از طریق گاستروستومی آندوسکوپی از راه پوست (PEG) قرار می گیرد. این برای تغذیه طولانی مدت روده ای در بیماران با عملکرد طبیعی معده مناسب است.

لوله جی

هر یک از آنها مجموعه ای از نشانه ها، مزایا و عوارض بالقوه خود را دارند که باید در انتخاب مناسب ترین روش برای یک بیمار به دقت در نظر گرفته شوند.

فواید و خطرات بالقوه مرتبط با تغذیه روده ای چیست؟

ج: تغذیه روده ای مزایای قابل توجهی نسبت به تغذیه تزریقی دارد و در بسیاری از سناریوهای بالینی به روش ارجح حمایت تغذیه ای تبدیل شده است. مزایا به شرح زیر است:

1. مزایای فیزیولوژیکی: تغذیه روده به حفظ یکپارچگی مخاط روده کمک می کند، جریان خون روده را تحریک می کند و عملکرد بافت لنفاوی مرتبط با روده (GALT) را حفظ می کند. این به جلوگیری از انتقال باکتری و اندوتوکسمی پورتال کمک می کند.

2. کاهش عوارض: در مقایسه با تغذیه تزریقی، تغذیه روده ای با عوارض عفونی کمتری همراه است که احتمالاً به دلیل حفظ عملکرد سد روده است.

3. مقرون به صرفه بودن: تغذیه روده ای به طور کلی ارزان تر و ساده تر از تغذیه تزریقی است.

4. بهبود نتایج بیمار: مطالعات نشان داده اند که تغذیه روده ای می تواند منجر به بهبود زخم، کاهش کاتابولیسم عضلانی و جدا شدن بهتر از تهویه مکانیکی شود.

با این حال، تغذیه روده ای بدون خطر نیست. مسائل احتمالی عبارتند از:

1. پنومونی آسپیراسیون: هنگام استفاده از تغذیه بینی معده، این یک خطر جدی است. تکنیک های تغذیه پس از پیلور می تواند خطر را کاهش دهد.

2. عوارض متصل به لوله: این عوارض شامل انسداد، جابجایی و قرارگیری نادرست لوله است. عفونت دیواره شکم یا محل آن یکی دیگر از نگرانی های مرتبط با لوله های PEG است.

3. عدم تحمل دستگاه گوارش: علائم شامل استفراغ، اسهال، یبوست و اتساع شکم است.

4. اختلالات متابولیک: در موارد سوءتغذیه شدید، این اختلالات می تواند شامل هیپرگلیسمی، اختلالات الکترولیتی و سندرم تغذیه مجدد باشد.

5. سینوزیت اختصاصی لوله نازوگاستریک یک عارضه جانبی احتمالی است.

تفاوت بین تغذیه تزریقی و روده ای چیست؟

ج: اخیراً در مورد شباهت ها و تفاوت های تغذیه روده ای و تزریقی بحث شده است. در عمل بالینی، هر دو رویکرد نقش دارند، اگرچه تغذیه روده ای در حال حاضر در صورت عملی پشتیبانی می شود. نتایج اصلی به شرح زیر است:

1. میزان عفونت: طبق متاآنالیزهای متعدد، تغذیه روده ای در مقایسه با تغذیه تزریقی با کاهش میزان عوارض عفونی مرتبط است. این احتمالاً به این دلیل است که تغذیه روده ای ایمنی را تقویت می کند و یکپارچگی سد روده را حفظ می کند.

2. مرگ و میر: تأثیر قطعی بر مرگ و میر وجود ندارد. با وجود مطالعات متعددی که هیچ تفاوت قابل تشخیصی در مرگ و میر بین تغذیه روده ای و تزریقی پیدا نکردند، ممکن است مرگ و میر با تغذیه تزریقی در برخی از جمعیت های بیمار وجود داشته باشد.

3. مقرون به صرفه بودن: تغذیه روده ای عموماً مقرون به صرفه تر از تغذیه تزریقی است و به تجهیزات پیچیده کمتر و منابع کمتری برای تجویز نیاز دارد.

4. مزایای فیزیولوژیکی: تغذیه روده به حفظ یکپارچگی و عملکرد روده کمک می کند، که ممکن است مزایای سیستمیک گسترده تری فراتر از حمایت تغذیه ای داشته باشد.

5. زمان تغذیه: تحقیقات اخیر نشان می دهد که زمان حمایت تغذیه ای ممکن است به اندازه مسیر مهم باشد. به نظر می رسد شروع زودهنگام حمایت تغذیه ای، چه از راه روده یا تزریقی، در بیماران بدحال مفید باشد.

6. مصرف مکمل: در برخی موارد، ترکیبی از تغذیه روده ای و تزریقی ممکن است مناسب باشد. به عنوان مثال، اگر تغذیه روده ای به تنهایی برای رفع نیازهای تغذیه ای بیمار ناکافی باشد، می توان تغذیه تزریقی مکمل را در نظر گرفت.

تصمیم بین تغذیه روده ای و تزریقی باید به صورت فردی و با در نظر گرفتن اهداف کلی درمان بیمار، عملکرد دستگاه گوارش و وضعیت بالینی خاص اتخاذ شود. تغذیه تزریقی در شرایط خاص می تواند مفید باشد، اگرچه تغذیه روده ای معمولاً در صورت امکان توصیه می شود.

نقل قول ها:

٪5b1٪5d https٪3a٪2f٪2fwww.ncbi.nlm.nih.gov٪2fpmc٪2farticles٪2fPMC3589130٪2f

[2] https://lifestylemedicine.org/articles/benefits-plant-based-nutrition-entral-nutrition/

[3] https://myacare.com٪2fblog٪2fenteral-and-Parenteral-تغذیه-مزایای-خطرات-و-پشتیبانی

[4] https://litfl.com٪2تغذیه-فنترال-در مقابل-تغذیه-تزریقی٪2F

[5] https://www.nutritioncare.org/About_تغذیه بالینی }/

[6] https://www.nature.com٪2ذرات٪2fncpgasthep0797

٪5b7٪5d https٪3a٪2f٪2fwww.bapen.org.uk٪2feducation٪2fnutrition-support٪2fassessment-planning٪2fenteral-and-parenteral-nutrition٪2f

[8] https://my.clevelandclinic.org/health/treatments/21098-تغذیه لوله‌ای--تغذیه روده‌ای